Sektori bujqësor në Kosovë ka një rëndësi të jashtëzakonshme për ekonominë e vendit, si burim kryesor të sigurisë ushqimore, punësimit dhe zhvillimit të zonave rurale. Nga periudha e pasluftës, sektori ka kaluar nëpër një sërë ndryshimesh, megjithatë, sfidat dhe mundësitë për përmirësimin e tij mbeten të shumta. Pastrimi i tokave, investimet e vogla në infrastrukturë dhe mjetet e pakta për fermerët kanë penguar rritjen e produktivitetit dhe zhvillimin e qëndrueshëm të sektorit. Ky shkrim synon të analizojë zhvillimin e bujqësisë në Kosovë, duke u fokusuar në statistikat e fundit për përdorimin e tokës bujqësore, rëndësinë e rajonizimit, prodhimin vendor, mbrojtjen e prodhimit vendor nga shteti, blegtori dhe sfidat që përballojnë fermerët.
Sipas të dhënave nga Agjencia e Statistikave të Kosovës (ASK), sektori bujqësor ka një rëndësi të madhe për ekonominë e vendit, duke përbërë rreth 13% të PBB-së dhe duke ofruar punësim për rreth 25% të popullsisë aktive. Sektori bujqësor ka pasur një zhvillim të ngadaltë në vitet e fundit, megjithatë, sipërfaqja totale e tokës bujqësore është afërsisht 420,000 hektarë.
Përdorimi i tokës është shpërndarë ndërmjet kulturave të drithërave, perimeve, frutave dhe kullosave, ndërkohë që një pjesë e konsiderueshme e tokës është e degraduar dhe ka nevojë për rimëkëmbje dhe menaxhim të qëndrueshëm. Rajonizimi i bujqësisë është një proces që mund të ndihmojë në optimizimin e prodhimit, pasi disa rajone të Kosovës janë të përshtatshme për kultivimin e drithërave, kurse të tjerë për prodhimin e perimeve dhe frutave. Kjo mundëson një alokim më efikas të burimeve dhe përfitime të shumta për fermerët dhe ekonominë.
Kosova ka një potencial të konsiderueshëm për prodhim bujqësor, duke prodhuar produkte të shumta, si grurë, misër, perime, fruta dhe produkte blegtorale. Sidoqoftë, prodhimi vendor ka qenë i kufizuar për shkak të kushteve të pafavorshme dhe mungesës së investimeve të mjaftueshme. Shteti ka ofruar disa mbështetje për fermerët, përmes subvencioneve, granteve dhe mbështetje financiare për përmirësimin e infrastrukturës bujqësore, por këto masa mbeten të pamjaftueshme për të siguruar zhvillim të qëndrueshëm të sektorit. Shteti duhet të ndërmarrë hapa më të guximshëm për të mbrojtur prodhimin vendor dhe për të rritur konkurueshmërinë e tij në tregjet ndërkombëtare. Mbështetja duhet të fokusohet në zhvillimin e produkteve me vlerë të shtuar, krijimin e kushteve për prodhim të qëndrueshëm dhe mbrojtjen nga importet që mund të dëmtojnë prodhimin vendor.
Në sektorin e blegtorisë, Kosova ka pasur një traditë të gjatë, megjithatë ky sektor ka kaluar nëpër sfida të shumta gjatë viteve të fundit. Në vitet e kaluara, ka pasur një rënie të numrit të krerëve të gjedhëve, deleve dhe kafshëve të tjera për shkak të mungesës së mbështetjes, çmimeve të larta të ushqimeve dhe një infrastrukture të pasigurt. Sipas të dhënave të Agjencisë së Statistikave të Kosovës (ASK), në vitin 2023, numri i gjedhëve ishte 247,493, ndërsa numri i deleve ishte 207,123.
Megjithatë, blegtoria është ende një burim i rëndësishëm i të ardhurave për shumë fermerë kosovarë. Një tjetër problem i madh për blegtorinë është përballja me sëmundjet të shumta infektive dhe metabolike, që kanë shkaktuar dëme të mëdha. Këto, përveç se kanë sjellë dëme të mëdha në shëndetin e kafshëve, kanë rritur kostot e menaxhimit dhe trajtimit të fermave. Përkeqësimi i kushteve higjienike në fermat blegtorale, cilësia e dobët e ushqimit për kafshët dhe mungesa e kontrollit të rreptë ndaj epidemive të reja, janë ato që sektorin blegtoral e kanë vënë në situatë të vështirë. Gjithashtu, ndryshimet klimatike dhe thatësirat e shpeshta kanë ndikuar negativisht në furnizimin me foragjere, duke vështirësuar mirëmbajtjen dhe prodhimtarinë e blegtorisë. Këto probleme kërkojnë një qasje gjithëpërfshirëse dhe mbështetje institucionale për të siguruar zhvillimin e qëndrueshëm të sektorit.
Kosova ka ndërmarrë hapa për kontrollin dhe menaxhimin e këtyre sëmundjeve, por mungesat që janë në shërbimin veterinar dhe infrastruktura e paçmuar kanë bërë që fermerët të ndihen të pafuqishëm për të mbrojtur pasuritë e tyre.
Përdorimi i pesticideve në bujqësi është një praktikë e zakonshme në Kosovë për të luftuar sëmundjet dhe dëmtuesit e kulturave bujqësore. Përdorimi i pesticideve ka kontribuar në rritjen e prodhimit dhe uljen e humbjeve në kulturat bujqësore. Sidoqoftë, përdorimi i tepërt i pesticideve ka krijuar shqetësime në lidhje me sigurinë ushqimore dhe ndikimin në mjedis. Kosova ka pasur probleme me mbetje të pesticideve në produktet bujqësore, gjë që ka ngritur shqetësime për sigurinë ushqimore dhe shëndetin e konsumatorëve. Një tjetër pasojë e përdorimit të pasistematizuar të pesticideve është ndotja e burimeve ujore dhe dëmtimi i biodiversitetit.
Për këtë arsye, është e nevojshme që praktikat bujqësore të evoluojnë drejt përdorimit të pesticideve të sigurta dhe të kontrolluara, si dhe të investohet në metoda të reja dhe ekologjike për mbrojtjen e kulturave, si përdorimi i mbrojtjes biologjike dhe teknologjive të reja. Kosova duhet të krijojë mekanizma për të monitoruar dhe kontrolluar përdorimin e pesticideve, duke siguruar mbrojtjen e shëndetit të konsumatorëve dhe ruajtjen e mjedisit.
Siguria ushqimore është një tjetër shqetësim i madh në Kosovë, pasi bujqësia e vendit shpesh nuk është në gjendje të sigurojë produkte të sigurta dhe të mjaftueshme për konsumatorët. Shumë nga produktet bujqësore janë të prekura nga mbetjet e pesticideve, si dhe nga kushte të pasigurta të mbajtjes dhe transportimit të ushqimit. Ky është një problem që kërkon një qasje të unifikuar dhe të organizuar, përfshirë krijimin e një infrastrukture të avancuar të menaxhimit të cilësisë dhe sigurisë ushqimore, si dhe forcimin e kontrolleve për t’u siguruar që produktet që arrijnë në treg janë të sigurt për konsum.
Për të siguruar një të ardhme të qëndrueshme për sektorin bujqësor në Kosovë, është e nevojshme të ndërmerren reforma të thella dhe investime të qëndrueshme. Këto investime duhet të përfshijnë modernizimin e infrastrukturës bujqësore, mbështetje më të fortë për fermerët, si dhe promovimin e produkteve bujqësore me vlerë të shtuar që do të mund të përballojnë konkurrencën nga importet. Shteti duhet të punojë në krijimin e një mbështetjeje më të qëndrueshme për prodhimin vendor dhe të ndërmarrë hapa për të rritur transparencën dhe aksesin në tregjet ndërkombëtare për produktet bujqësore kosovare.
Në përfundim, sektori bujqësor në Kosovë ka një potencial të jashtëzakonshëm, por është i ngarkuar me shumë sfida që kërkojnë angazhim të vazhdueshëm. Me një mbështetje të vazhdueshme, praktika të qëndrueshme dhe një politikë të duhur bujqësore, bujqësia kosovare mund të luajë një rol të rëndësishëm në zhvillimin ekonomik dhe sigurinë ushqimore të vendit.
Berat Berisha
22 Dhjetor 2024
